Camí de Cavalls Menorca: Cala Morell – Ciutadella, 22km

0

Als je de ‘full experience’ wil van de Camí de Cavalls hier op Menorca, kun je elf dagen lang genieten van deze prachtige kustroute, die 185 kilometer lang is. Pieter en ik hadden echter niet zoveel tijd, dus Annemiek en Roberto van WAW.travel hebben speciaal voor ons een ingekorte versie georganiseerd. Daarom kan het zo zijn dat we vandaag, op dag 3, de Noordroute verlaten en morgen op de Zuidroute verder gaan.

Met pijn in ons hart, kan ik je vertellen!

Want ook vandaag was weer een feest, al was het een compleet en totaal andere wandeling dan de voorgaande dagen.

Dit deel van de Camí de Cavalls is namelijk droog – in tegenstelling tot dag 1 – en plat – in tegenstelling tot dag 2. De wind op Menorca heeft rond deze noordwestkaap vrij spel, en daar kan niet alles even goed tegen. Zo kan het gebeuren, dat ongeveer zes kilometer na de start van de wandeling de vegetatie (tot dat moment vooral socarell, pampasgras, jeneverbes en mastiekboom) van het ene op het andere moment volledig wegvalt en je ervoor in de plaats bodemkruipers ziet met geweldige namen als zeevenkel, pulicaria odora, en slaapkamergeluk. Ja echt!

Wandelaarster rust op een rots aan de klif bij Cala Morell boven de blauwe zee, Camí de Cavalls

Net buiten Cala Morell, als je de hoogvlakte net bereikt hebt

Necropolis de Cala Morell

Maar voordat je over dat ruige land wandelt, krijg je eerst in Cala Morell nog twee traktaties. De ene is de indrukwekkende kloof waarboven dit spierwitte dorpje gebouwd is en wat de continuïteit van het landschap onderbreekt. De ander zien we pal nadat we ons appartement verlaten: de Necropolis van Cala Morell. Gewoon langs de openbare weg en de Camí zie je een reeks van veertien kunstmatige grotten, die zijn uitgegraven in de rotswanden. Blijkbaar werden deze gebruikt als begraafplaats vanaf het Naviform-tijdperk (1700 voor Christus) tot de 2e eeuw na Christus en vormen ze een van de grootste en meest spectaculaire prehistorische begraafplaatsen op het eiland. We nemen er natuurlijk een uitgebreid kijkje, voor we doorlopen richting de hoogvlakte waar we tot aan Ciutadella op zullen blijven.Wandelaarster kijkt in een uitgehakte grafkamer in de kalksteen van de necropolis, Camí de Cavalls

Wandelaarster in een uitgehouwen grot van de Necropolis bij Cala Morell, Camí de Cavalls

De Necropolis. Bizar idee dat hier zoveel mensen begraven zijn, zo ongelofelijk lang geleden

Die hoogvlakte is vrijwel plat, maar bijzonder stenig. De kalksteen ligt als crèmekleurige boomwortels over het pad heen en vormt echte enkelbrekertjes. We vroegen ons het gister ook al af, maar vandaag opnieuw: deze route heet de Camí de Cavalls, maar dit is toch zeker met een paard niet te doen?! We zien enkele fietsers die ook een poging wagen. De behelmde Spanjaard, die dit keer met een drone in de weer is, en een Italiaans stel van een jaar of zestig, dat met de fiets aan de hand en een hoop gestuiter en gedoe het pad wandelend aflegt. We halen hen in, vragen hoe het gaat, en dan zegt zij heel zoet: ‘Piano, piano.’ Iets anders is ook geen optie; alleen met een heel laag tempo leg je dit deel zonder brokken af. We vergeten hen te vragen of ze dat steile deel van gister ook met de fiets hebben gedaan; als dat het geval is: respect!

Wandelaarster ziet een stel met fietsen aan de hand ploeteren op het pad, Camí de Cavalls

Het Italiaanse stel, dat met de fiets aan de hand aan het ploeteren is

Wandelaarster staat op een rotsige vlakte met lage struikjes, Camí de Cavalls

Bloeiende witte aar van een zeeui met een vage wandelaar erachter, Camí de Cavalls

Hier zijn nog wat struikjes, en er staat zelfs een zeeui in bloei

Als we bij Punta Nati aankomen, nemen we een kijkje bij de vuurtoren. Deze is in 1913 gebouwd, omdat er ontzettend veel schepen ten onder gingen in die vermaledijde stormen die dit deel van de kust teisteren.

Steile kliffen met grotten boven diepblauwe zee richting Punta Nati, Camí de Cavalls

De vuurtoren van Punta Nati in de verte

Vuurtoren van Punta Nati met lage gebouwen onder een strakblauwe lucht, Camí de Cavalls

en van dichtbij

Kort daarna krijg ik een hongerklop en gaan we in de schaduw tegen een muur zitten. Die muren zie je hier in eindeloze rijen door het landschap lopen, evenals de hutten die gebouwd zijn voor vee zodat ze daar hun toevlucht kunnen zoeken als het slecht weer is. De lunchplek blijkt een gouden greep; rode wouwen cirkelen met zijn zevenen boven ons, en na enkele minuten zien we opeens ook enkele aasgieren met hun wit-zwarte vleugels. We horen puttertjes en theklaleeuwerikjes, en voor ons zien we de blauwe zee als een deken liggen. Een boterham smaakte nog nooit zo goed.

Getrapt bouwwerk van stapelstenen als schuilplaats voor dieren in het veld, Camí de Cavalls

Bouwwerken die puur uit stapelstenen bestaan, geen cement gebruikt, en voor de dieren een schuilplaats vormen

Wandelaar op een pad langs een lange stapelmuur door het vlakke landschap, Camí de Cavalls

En kilometers en kilometers aan muurtjes door het landschap

Natuurlijke rotsbrug Pont d'En Gil in zee onder een bewolkte lucht, Camí de Cavalls

Een kleine zeven kilometer van Ciutadella zien we deze prachtige natuurlijke brug: Pont d’En Gil

Wandelaarster leunt op een reling boven de haven van Ciutadella, Camí de Cavalls

De haven van Ciutadella, waar we de eerste avond dat we hier aankwamen zo gezellig hebben gedineerd

Wit gebouw met terras en lantaarns aan een plein in Ciutadella, Camí de Cavalls

Het voelt gek genoeg gewoon vertrouwd om hier weer te zijn

Maar dat is voor we bij de eindbestemming van vandaag komen: het Seth Port Hotel in Ciutadella. Langs oude vertrouwde cafétjes, de kathedraal en de haven wandelen we naar dit ongelofelijk mooie hotel, waar we zomaar geüpgraded worden naar een Junior Suite. Een spa is bij de prijs inbegrepen, alsook een sportschool en morgen een uitgebreid ontbijt. We weten niet hoe Annemiek en Roberto dit voor ons geregeld hebben, maar het is een spectaculair fijn einde van een geweldige laatste dag op de noordzijde van de Camí de Cavalls.

Check out Pieters foto’s. Hier wil je toch wónen?!

Ruime hotellobby met lange banken en kussens en een wandelaarster, Camí de Cavalls

De lobby. Over alles is nagedacht, zo mooi

Rond buitenzwembad van het hotel met ligbedden en parasols, Camí de Cavalls

Prachtig buitenzwembad…

Vrijstaand bad midden in de suite met een vrolijke vrouw op het bed, Camí de Cavalls

Het bad staat midden in de suite! Die kast rechts van mij, daarin zit de TV. Die draait rond! Gekkenhuis…

Houten plankje met zeeppomp en handdoek op de rand van het bad, Camí de Cavalls

Zoals gezegd: we nemen met pijn in ons hart afscheid van het noordelijke deel van dit eiland. Annemiek en Roberto hebben een mooi artikel geschreven over de verschillen tussen het noordelijke en het zuidelijke deel van Menorca; wij zijn blij dat we van beide zijden van het eiland mogen proeven. Morgen op naar zuid!

Slapen: Hotel Seth Port. Een waanzinnig viersterrenhotel met spa, sportschool en alles wat je hartje maar begeert. 

PS Vind je het leuk om onze nieuwsbrief te ontvangen? Laat maar weten, dan sturen we je eens in de zoveel tijd een overzicht van een aantal posts.

PS II We zijn ook te vinden op Polarsteps en Instagram, mocht je geen genoeg van ons krijgen.

About author

Marlies

Niets zo leuk als wandelen. Als ik wandel, voel ik me op z'n fijnst: mijn lijf aan de slag, mijn hoofd in de ruststand. Maar wat ik ook heel leuk vind, is schrijven. En op deze blog komen die beide passies samen: schrijven over wandelen. Dat dat hier kan, is een groot cadeau. En dat jij meeleest, is een minstens zo groot cadeau. Dus welkom op deze blog! Laat me vooral weten wat je vindt! Oh, en we hebben ook een account op Polarsteps, Facebook en Instagram. Mocht je exact willen zien waar we uithangen, of meer foto's bekijken en minder geouwehoer lezen. Kan allemaal :)

No comments