Wat een Marliesje is, dat weten jullie misschien wel: dat is als je een stuk van formaat afsteekt, laten we zeggen vijfhonderd meter of meer. Een Pietertje is als we gewoon de bocht afsnijden en daarmee enkele meters winnen. Maar hoe heet het als je éxtra moet wandelen? Corry, onze buurvrouw in Lent, loopt regelmatig hard met haar vriendin Margot, en Margot is soms geneigd óm te lopen zonder dat het iets oplevert. Corry heeft dat omgedoopt tot een Margotje. Zullen we het zo noemen?
Vandaag komen we na een kleine vier kilometer op de route een bordje tegen: stop, huu, omleiding. Het blijkt dat er tot 25 juni 2028 niet rechtdoor gelopen kan worden vanwege werkzaamheden aan het windmolenpark even verderop. Er staat een kaartje bij, waarop we het stuk route zien dat we niet langer mogen lopen en de omleiding die de Luxemburgers voor ons in gedachten hebben. Een snelle berekening op onze apps geeft aan dat dat een extra 1.4 kilometer oplevert. Een dikke Margot dus! We staren in de verte. We zien graafmachines, maar geen activiteit. Het is zaterdag; er is vast niemand bezig. Zijn we braaf en doen we een Margot, of zijn we eigenwijs en lopen we met gevaar voor eigen leven rechtdoor?
Je mag raden.
Exact. We vervolgen onze weg langs de windmolens. Graafmachines staan langs de kant van het pad en hebben grote rechthoeken uitgegraven, maar nergens wordt ons een strobreed in de weg gelegd. We hebben vrije doorgang en wandelen relaxed over deze verboden weg. Het uitzicht is geweldig: 360 graden rondom, waarin we de rollende heuvels van natuurreservaat Deiwelskopp zien en de bossen van Pafelbergerbésch. Kort erna bereiken we het bloemrijke, schattige dorpje Mompach, waar we naast de kerk op een picknickbank ons broodje brie eten.
Stofwolk
Vier Nederlandse mannen, we zagen hen gister al bij het Tudor Museum, komen aan bij ons picknickbankje. Ze lopen wat te dralen, dus wij maken van het moment gebruik onze spullen in te pakken en hen voorbij te wandelen. Hun postuur verraadt een voorkeur voor bier en lekker eten, dus ik verwacht hen eerlijk gezegd in onze stofwolk achter te laten, maar niets is minder waar. Binnen de kortste keren rennen ze ons in rap tempo voorbij. Een opmerking over het lekkere weer in plat Brabants, en de heren zijn uit zicht. Een lesje nederigheid en iets met don’t judge a book by its cover voor Marliesje 🤓
De onverwacht snelle Brabanders
Het prachtige uitzicht over Echternach
De rest van de dag gaat over brede bospaden tussen beuk en eik door. Zo’n 3.5 kilometer voor Echternach treffen we de heren weer en maken we een foto van hen bij een fenomenaal uitzichtpunt over Echternach. Eén van de mannen maakt heel lief op dezelfde plek meerdere foto’s van ons. We hebben onze ogen dicht tegen het scherpe zonlicht en onze voeten zijn eraf gehakt, maar verder: boeien. Onderaan de pittige afdaling staan we bij het meer van Echternach, of Echternach Séi in goed Luxemburgs, en is onze dag, zonder Marliesje, Pietertje en gelukkig ook zonder Margotje, tot een heerlijk einde gekomen.
No comments