Trainen voor de Vierdaagse

0

We hebben het idiote plan opgevat om binnenkort een Vierdaagse te gaan lopen. Ik heb in 1999 en in 2009 de Vierdaagse van Nijmegen gelopen en zou dat graag nog een keer doen, maar ze hebben daar van die jammere regels. Namelijk dat een vrouw 40km loopt maar een man die jonger is dan 60 jaar oud, 50km moet doen! Vijftig kilometer mensen, dat is toch onmenselijk?! Plus dat Pieter dan één tot twee uur eerder zou moeten starten elke ochtend en we de hele dag elkaar niet zien. Dan is ‘samen’ de Vierdaagse lopen maar beperkt gezellig. Dus streep door de Nijmeegse. Maar wat blijkt: het STIKT van de Vierdaagses in Nederland! Zo hebben we drie jaar geleden de Vierdaagse van Haarlem gelopen (dat was file-lopen, want in de 40km- afstand deden er maar liefst 37 mensen mee), en nu hebben we de Sallandse Vierdaagse ontdekt. Die is van 18 t/m 21 oktober en heeft het bruisende stadje Raalte als dagelijks vertrekpunt. Ik ken de omgeving niet, maar Pieter wel want die heeft in Ommen op kostschool gezeten en was ooit getrouwd met een Sallandse schone. Dus voor hem zal het zijn als thuiskomen, en daarmee voor mij ook. Ik ben heel benieuwd!

Training

Dus nu moeten we aan de training. Het is niet zo dat we de laatste tijd weinig gewandeld hebben, maar vier keer veertig kilometer lopen behoeft toch wat meer inspanning dan de afstanden van de afgelopen maanden. Gelukkig zal de rugzak ook wat minder wegen dan toen we in Engeland ronddartelden, maar daarmee is dan alle gemak ook wel genoemd: het is afzien! Kijk maar:

De hele dag regen, blegh!

Voor het eerst van ons leven hebben we een trainingsschema in elkaar gedraaid, want erg veel tijd hebben we niet meer: in een maand moeten al die kilometers gevroten worden. Dus twee dagen wandelen, één dag rust is nu het idee, en vooralsnog werkt dat goed. Maar het betekent ook dat er gewoon gelopen moet worden ook al geeft buienradar 100% van de dag 100% regen aan. Niet klagen en door! Dus dat doen we braaf. Twee dagen op, één dag af. Zoals jullie zullen begrijpen, is vandaag een dag af. Anders zou ik natuurlijk nooit dit stukje kunnen schrijven. En daarbij komt Ruud, Pieters broer, straks langs en gaan we met hem een stukje wandelen. Zo af is deze dag dus stiekem niet. We kunnen het ook niet laten.

Nu de herfst voor de deur staat, komen deze jongens overal tevoorschijn. Zo mooi!

Over de schrijver

Marlies

Niets zo leuk als wandelen. Als ik wandel, voel ik me op z'n fijnst: mijn lijf aan de slag, mijn hoofd in de ruststand. Maar wat ik ook heel leuk vind, is schrijven. En op deze blog komen die beide passies samen: schrijven over wandelen. Dat dat hier kan, is een groot cadeau. En dat jij meeleest, is een minstens zo groot cadeau. Dus welkom op deze blog! Laat me vooral weten wat je vindt! Oh, en we hebben ook een account op Polarsteps, Facebook en Instagram. Mocht je exact willen zien waar we uithangen, of meer foto's bekijken en minder geouwehoer lezen. Kan allemaal :)

No reacties

Twijfel alom

Toen bleek dat er geen slaapplek op de route meer te vinden is, sloeg de twijfel toe.